Auteurs

Nieuwsbrief aanmelden

Advertising

Niets gaat ooit verloren
  • isbn: 9789492183699
  • 368 pagina's
  • Uitgave: paperback met flappen


€ 35,00 incl. Btw

zet op verlanglijstje

In zijn magistrale werk A Secular Age (2007) levert de Canadese filosoof CHARLES TAYLOR (1931) een belangrijke bijdrage aan een breed en open debat tussen verschillende gelovige en ongelovige posities over de toekomst van religie. Daarnaast geeft hij een historische analyse van de ontwikkeling van religie en secularisatie in de westerse cultuur. Het begrip transformatie vervult daarin een sleutelrol. In dit boek wordt de betekenis van het begrip transformatie in het denken van Taylor onderzocht. Is er een samenhang tussen Taylors transformatiebegrip en zijn opvattingen over transcendentie?

 

Transformatie als proces van levensverandering maakt deel uit van Taylors definitie van religie. De belangrijkste stelling uit A Secular Age is dat secularisatie een teruggang betekent in het perspectief van transformatie.

A Secular Age wil behalve een historische analyse ook een bijdrage bieden aan een breed en open debat tussen verschillende gelovige en ongelovige posities over de toekomst van religie. In dat debat neemt Taylor zelf duidelijk stelling. Hij breekt een lans voor een gelovig perspectief. Geloof en ongeloof ziet hij niet als twee tegenovergestelde theorieën over de werkelijkheid, maar als oorspronkelijk nauw aan elkaar verwante benaderingen, die op elkaar betrokken blijven.

 

In het tweede deel van het boek worden de opvattingen van Taylor daarom op die van enkele anderen betrokken. Als eerste komt ERIK BORGMAN aan het woord, als katholiek theoloog die de christelijke traditie op eigentijdse wijze voort wil zetten. Als tweede GER GROOT, als atheïstisch filosoof in wiens cultuurbeschouwing de veranderende plaats van religie een belangrijke plaats inneemt. De derde gesprekspartner is HARRY KUITERT, als protestants theoloog die een radicaal nieuwe benadering en zuivering van het christelijk geloof heeft bepleit.

 

Iemke Epema laat zien dat de verschillende posities van deze drie denkers overeenkomen met de uitvalsbases die Taylor onderscheidt in het gesprek tussen geloof en ongeloof. Dit debat brengt wezenlijke vragen over de toekomst van het religieuze verleden naar boven die ons allen aangaan, gelovig of ongelovig.

 

Iemke Epema (1965) is als predikante van de Protestantse Kerk in Nederland verbonden aan de protestantse gemeente Zwolle (Oosterkerk). Ze studeerde theologie in Groningen, Oxford en Leipzig.


Inkijkexemplaar

 

Charles Taylor in A Secular Age:

“De verandering die ik wil afbakenen en traceren, is een verandering die ons wegvoert uit een samenleving waarin het vrijwel onmogelijk was niet in God te geloven, in de richting van een samenleving waarin geloof zelfs voor de meest overtuigde gelovige één menselijke mogelijkheid is naast andere. Ik mag het dan ondenkbaar vinden dat ik mijn geloof zou prijsgeven, maar er zijn anderen – waaronder mogelijk enkelen die me zeer nastaan en wier levenswijze ik in alle oprechtheid niet als verderfelijk, blind of onwaardig van de hand kan wijzen – die niet geloven (in ieder geval niet in God, of in het transcendente).”

 

Iemke Epema in Niets gaat ooit verloren:

“Net als Taylor geloof ik dat de werkelijkheid waarin wij leven, wordt bepaald door een onderliggende structuur van appèl en respons. Ook wanneer de respons zwakker wordt, zal het appèl blijven klinken. Deze overtuiging deel ik behalve met een grote groep gelovigen ook met een groep mensen die zichzelf niet (langer) als gelovig beschouwt. Zij zoeken naar een nieuwe taal om het appèl dat in hen resoneert uit te kunnen drukken. Als theoloog ben ik ervan overtuigd dat de zoektocht naar die taal altijd zal doorgaan, in een onophoudelijk proces van transformatie. Daarin blijft niets zoals het ooit was en tegelijkertijd gaat er niets verloren."

 

 

Er zijn geen voorbeeldweergaves beschikbaar.